Doorgaan naar hoofdcontent

Met Mega Mindy naar de boerderijautomaat

"Ik vind haar stom!"
Ik had Belle net enthousiast meegedeeld dat vriendin Sigrid 's avonds zou komen eten en het oordeel loog er niet om. Niet dat ik er ook nog maar een beetje waarde aan hecht; Bel vindt namelijk vrijwel iedereen stom c.q. stout momenteel. Als je het ook maar een beetje in je hoofd haalt om lief bedoeld, maar ongevraagd een gesprek met haar aan te gaan, slaat de vlam in de pan. Zit ze net lekker bij die elektrische kuthamster bij Albert Heijn in het autootje, zul je nét zien dat daar weer zo'n oud omaatje vertederd naar gaat staan kijken. Het is ook te koddig. Belle heeft namelijk hele gesprekken met die hamster, geeft 'm te eten en zal de auto niet snel verlaten zonder het dier een kusje te geven. Maar daar iets van zeggen of er dus vertederd naar kijken is uit den boze. Dus zo heb ik al meerdere keren gegeneerd mijn verontschuldigingen aan wildvreemden aangeboden, omdat Belle er snoeihard en met donkere boze ogen "IK VIND JOU STOM!" naar schreeuwt.
En nu was Sigrid dus aan de beurt. Ik ging er vanuit dat het wel een beetje bij zou trekken naarmate de avond vorderde, maar ze bleef voet bij stuk houden. Om Sieg ook een stukje spektakel mee te geven (in de stad Utrecht maakt ze het natuurlijk óók niet mee), wandelden we na het eten even naar de boerderijautomaat om frambozen, aardbeien en bosbessen voor op het ijs te halen. Belle had alleen een T-shirtje aan, dus ik  vroeg of ze boven even een vestje wilde halen. Het duurde en het duurde. Toe ik uiteindelijk toch maar even poolshoogte ging nemen, bleek waarom. Het vestje bleek te underdressed voor het geplande uitje, Bel had zich met veel pijn en moeite in het Mega Mindy-pak van Floor gehesen.
"Hou je gezicht in de plooi", riep ik vanaf de trap tegen Sieg, wetende dat als er werd gelachen om deze ietwat overdreven creatie voor een bezoekje aan de plaatselijke fruit-Febo, de verhoudingen voor altijd scheef zouden trekken. Sigrid wierp met een schuin oog een blik op de rood-roze peuter met gele cape en stikte vervolgens inwendig van het lachen, wat ze camoufleerde door krampachtig op haar telefoon te kijken.
Het trok maar moeizaam bij. Zelfs in de speeltuin kwam ze er weer op terug.
"Hoe heet zij ook alweer?" (Sieg zat op dat moment een halve meter naast mij op het bankje.)
"Sigi."
"Ja. Ik vind Sigi stout."
"Joe."
We klampen ons er maar aan vast dat ook dit weer een fase is. En dan maken we ons op voor de volgende fase - en smeken we onze lieve Heer of het dit keer een iets socialere variant mag zijn.
 Overigens troffen we in de boerderijautomaat in het gastenboek nog een onthutsend staaltje pornografie aan. Zo zie je maar dat Waverveen ook niet geheel vrij van zondaars is.

Gisterenmiddag en vanmorgen stond in het teken van 'De Mascha-planner'. Het is geen agenda, zo is mij al een paar keer toegeblaft, maar een planner en het is momenteel de spil waar Floors leven om draait. Een planner ontworpen door een vlogster, echt SUPERhandig (je moet de maanden er nog zelf invullen, maar hey, het is natuurlijk géén agenda, maar een planner) en je kunt met gouden stickertjes je naam op de voorkant schrijven. Vet cool en tof en dat voor 'maar' €25. En hoewel het ding woensdagavond voor 23.58 besteld was (de voorwaarde om een dag later geleverd te krijgen), duurde het tot Floors extreem grote verontwaardiging tot maar liefst vrijdagochtend voor ze het gewilde object in handen kreeg. Ze bleef er bijna in van ellende.
Verder hebben we haar veel te lege kledingkast weer een beetje aangevuld met wat leuks nieuws (rete-eenvoudig, een 13-jarige draagt alleen maar zwart) en kan ik jullie met een intens gevoel van vreugde meedelen dat haar kamer er nog steeds keurig uit ziet.

Dan nog wat nieuws over Wouter. Die kreeg zojuist dolenthousiast van Vodafone de tussenstand van zijn drie maanden onbeperkt data-deal doorgestuurd. Onder het kopje 'Ga zo door', werd hij aangemoedigd. In tegenstelling tot de 40,2 GB die hij vorige maand had verbruikt, heeft hij er halverwege deze maand al een respectabele 72,1 GB doorheen gejast. Ik weet nog de tijd dat je met 1 GB dolgelukkig was en een maand makkelijk redde. Toch weer iets om trots op te zijn. Dat je provider je mailt dat je zoon zo lekker bezig is...

Het blijft bij een korte update dit keer, ik had vandaag zes interviews en ga me zo opmaken voor de komst van mijn vriendin Herman die gezellig blijft slapen. Pure tijdnood dus. Maar morgen hebben we een bitterballenfeest in Amsterdam op het programma staan, wat natuurlijk weer voor de nodige hilarie kan zorgen.

We zwaaien niet af zonder DE RUBRIEK!
Dingen die jezelf hoort zeggen, waarvan je nooit had gedacht dat je ze ooit zou zeggen

* Je hebt de hele fles conditioner leeg geknepen, hè?
* Niet aan de aardbeien likken, die moeten zo nog op het ijs.
* Die ontbijtkoek lag al twee dagen in de auto. Spuug maar uit.
* Belle, jij bent niet de baas over Wouter!
* Een draaiende fidget spinner op je knie. Knap zeg!


///einde rubriek///

Reacties

Populaire posts van deze blog

Bericht vanuit het oorlogsgebied

Ruzie. Ik weet dat ik het als kind te over met mijn broer heb gemaakt, maar daarover wil ik alleen maar zeggen: kijk naar 'm! Ik kon écht niet anders!


Maar Floor en Wout...daar begrijp ik de ruzies totaal niet van. Twee leuke kinderen, maar waarom is het in dit geval leuk + leuk = pure horror?

Ze lijken elkaar bij vlagen te haten. Maar dan ook echt te haten. Ik weet dat het niet zo is en ik weet ook dat het later allemaal wel weer rechttrekt en ze waarschijnlijk later met hun gezinnen samen gaan skiën en kerst vieren, maar de intensiteit van hun clashes doet anders vermoeden.

Oorlogen ken ik alleen uit geschiedenisboeken, van het journaal of door opa's overlevering, maar dat wat hier thuis gaande is, kan zo in het rijtje der grote veldslagen. Soms heb ik ook het gevoel dat ik de buitenwereld op de hoogte moet brengen als een soort oorlogscorrespondent. Dat ik dan Youtube gebruik om jullie kleine updates te geven van de verbale bombardementen en de rake klappen die worden uitge…

Zoveel bloed; het begin van de Tour de France begint in Waverveen afschuwelijk

Ja mensen, gisteren is de Tour weer van start gegaan en dat is voor talloze Nederlanders toch vooral inherent aan het feit dat er ergens in Waverveen weer nieuwe Belle-updates worden geproduceerd om Taco - die in Frankrijk ziel, zaligheid en familieleven geeft voor Studio Sport - niet te ver van zijn kind te doen vervreemden. Nou, daar komt ie hoor. We hebben weer een hoop te vertellen, lees vooral mee.

Belle is nu 4,5. Voor een ieder die haar al een tijdje niet gezien of gesproken heeft, zal ik jullie kort wat specifieke kenmerken doen toekomen.
* Belle spreekt vrijwel perfect ABN, daar mag menig Facebookfanaat een voorbeeld aan geven. Zo nu en dan maakt ze een kleine misser (zo zei ze gisteren nog: 'Ik wil aannamelijk morgen met Liv spelen.' - Dat moet natuurlijk 'namelijk zijn' - of ze moet het aannemelijk vinden dat ze morgen met haar beste vriendin iets gaat doen), maar over het algemeen kunnen we stellen dat ze haar taal lekker beheerst.
* Belle is selectief eenk…

Ik lijk op Mascha Kroko

"Jij lijkt op Mascha Kroko." Dat werd mij vanmorgen vroeg in bed gezegd, toen Belle en ik samen een poging deden tot het opnemen van een filmpje, waarbij mijn ochtendhoofd & kapsel vol in beeld kwamen. Paniek natuurlijk. Who the hell is Macha Kroko? Is zij een rolmodel? Een influencer? Een goede moeder? Een prinses? Is ze mooi? Heeft zij status? Moet ik blij zijn met het vergelijk? Marscha schijnt een tekenfilmfiguur te zijn uit een van Belles favoriete series, Boss Baby (door Belle consequent Big Boss Baby genoemd). Ik googelen natuurlijk. En dat is dus heel lastig, want als Belle de naam van de tekenfilm al niet eens vlekkeloos uitspreekt, dan zal Mascha Kroko ook wel een variant zijn op iets. We stuitten op de moeder van Boss Baby. Een zuur ogende vrouw met rood haar en een knot op haar hoofd. "Is ze dit? Is dit Mascha?" Ik merkte aan de manier waarop ik het vroeg - licht hysterisch - dat het mij meer deed dan zou moeten. Met iemand vergeleken worden is …