Doorgaan naar hoofdcontent

Worsteling op woensdag

En zo is het woensdag. Another day in Waverveen.

Een heuglijke dag om te melden dat ik na jarenlange trouw aan Vodafone ben overgestapt op KPN. Je weet wel, KPN waar we twee maanden geleden nog na talloze heftige telefoongesprekken (drie op een dag, half uur per stuk), hoogoplopende Twitterruzies en vele oeverloze foeterpartijen een extreme oorlog aan verklaarden. Geheel terecht overigens, want je hoort als provider gewoon in actie te komen als de klant geen tv meer heeft. Of bijna geen internet. Desnoods graaf je eigenhandig een glasvezelkabel tot onze voordeur in, maar zeggen dat je geen monteur kunt inplannen omdat het computersysteem vastloopt; dat is gewoon afschuwelijk. Onmenselijk ook. Wat hebben we afgezien in die periode. En nog steeds zijn de wonden niet geheeld. Dat heeft tijd nodig. Iets met PTSS ofzo. Ik schrik er nog iedere nacht meerdere keren naar adem happend van wakker. Maar; niets zo veranderlijk als de mens. Dus toen bleek dat ze bij KPN de witte iPhone wél op voorraad hadden, was de keuze snel gemaakt.  Ik ben gewoon heel vergevingsgezind.

Er is gewerkt vandaag en fijn ook. En dat kon omdat Belle weer een ochtend bij 'De Kindjes' was. Niet van harte uiteraard. Vanmorgen werd zelfs de truc 'dikke tranen' uit de hoge hoed getoverd. Het kwam heel overtuigend over allemaal en ik stond bijna op het punt mezelf aan te geven bij Jeugdzorg. Maar ik had wat deadlines, dus heb ik haar tóch maar afgegeven.

Zo ergens tegen het middaguur kwamen Wouter en Floor uit hun bed. Als je het nou over twee extreem niet-inspirerende types hebt, dan zijn zij het wel. Man, man, man... Alsof ze een heel jaar zonder enige vorm van vrije tijd zes studies hebben gevolgd en in de avond- en weekenduren hebben bijgeklust in de bouw. Helemaal uitgeblust zijn ze. Ze houden een winterslaap, maar dan in de zomer. "Ik heb honger", kreeg Floor nét aan met haar laatste krachten uitgesproken, toen ze mij richting koffiezetapparaat zag lopen en zelf weer heel theatraal vermoeid op de bank was gaan liggen. Ik heb haar alleen maar de 'doe eens even normaal-blik' gegeven. En gewezen op de keuken. Het is hier net Artis. Alleen daar wachten de dieren zonder zeiken tot het voedertijd is.

De zon schijnt, de wind is fris. Wout is naar de plas. Of hij de boot even mocht pakken. Lekker stukje varen met vrienden. De verontwaardiging na mijn 'nee' was groot (maar, zie mij eens streng en rechtvaardig zijn!). Ik heb hem voorgehouden dat als hij een jaar lang laat zien dat hij zich als een verantwoordelijk persoon kan opstellen, ik er in de zomer van 2017 over wil nadenken. Zojuist was ik even in zijn kamer om de gordijnen open te doen. Ik baande mezelf een weg door de klamme lucht van pubers en Axe en zag in het duister al dat de kamer er niet helemaal meer bij lag zoals ik 'm had achtergelaten. Gisteren moest hij zijn boeken inleveren. Op de foto een kleine sfeerimpressie van de kamer die tot gisteren nog perfect opgeruimd was. Let ook even op de details als de lege colafles en de bus Pringles. Schijnt het stijltechnisch helemaal te gaan worden dit najaar. Maar je begrijpt dat na deze aanblik dag één van de verantwoordelijkheids-challenge als mislukt kan worden beschouwd. Morgen een nieuwe dag.
Belle is net wakker en kijkt een hysterisch filmpje over klei (?) op YouTube, terwijl er boven twee mannen de hordeur installeren.

Het leven gaat hier dus gewoon door, de ballen worden keurig hooggehouden. Floor gaat zo weer uit logeren (liet gisteren met vermoeide stem horen dat ze zich 'te pletter verveelde') en of Wouter thuis komt is ook nog maar de vraag. De meiden hadden zojuist weer slaande ruzie, Floor deed een poging de loomhype weer nieuw leven in te blazen. (Ik hoop vurig dat het mislukt. Dat rommelige gekloot met die miljoenen gekleurde elastiekjes en die oerlelijke kunstwerkjes is zó 2014.) Maar voor Belle was het natuurlijk hartstikke nieuw, die dan ook euforisch werd bij de aanblik van Floors plastic collectie. Wat er precies gebeurde zag ik niet, maar het "BELLE! AFBLIJVEN! BELLE! MAHAM!" klonk tot ver in de polder. Dus dook Belle als alternatief maar weer in Floors make-upkast, waar ze weer een nieuwe Labello te grazen nam. Floor werd gek. "MAM, HAAL HAAR HIER WEG! ALLES WAT ZE NU KAPOT MAAKT, GA JIJ BETALEN!" En toen volgde er een kleine worsteling die ik als bewijslast heb weten vast te leggen.


Nou dat dus. Eigenlijk gewoon een redelijk normale dag. En Itsy Bitsy Spider is vandaag pas negen keer gezongen! Hoopvol, niet?

Reacties

Populaire posts van deze blog

Bericht vanuit het oorlogsgebied

Ruzie. Ik weet dat ik het als kind te over met mijn broer heb gemaakt, maar daarover wil ik alleen maar zeggen: kijk naar 'm! Ik kon écht niet anders!


Maar Floor en Wout...daar begrijp ik de ruzies totaal niet van. Twee leuke kinderen, maar waarom is het in dit geval leuk + leuk = pure horror?

Ze lijken elkaar bij vlagen te haten. Maar dan ook echt te haten. Ik weet dat het niet zo is en ik weet ook dat het later allemaal wel weer rechttrekt en ze waarschijnlijk later met hun gezinnen samen gaan skiën en kerst vieren, maar de intensiteit van hun clashes doet anders vermoeden.

Oorlogen ken ik alleen uit geschiedenisboeken, van het journaal of door opa's overlevering, maar dat wat hier thuis gaande is, kan zo in het rijtje der grote veldslagen. Soms heb ik ook het gevoel dat ik de buitenwereld op de hoogte moet brengen als een soort oorlogscorrespondent. Dat ik dan Youtube gebruik om jullie kleine updates te geven van de verbale bombardementen en de rake klappen die worden uitge…

Zoveel bloed; het begin van de Tour de France begint in Waverveen afschuwelijk

Ja mensen, gisteren is de Tour weer van start gegaan en dat is voor talloze Nederlanders toch vooral inherent aan het feit dat er ergens in Waverveen weer nieuwe Belle-updates worden geproduceerd om Taco - die in Frankrijk ziel, zaligheid en familieleven geeft voor Studio Sport - niet te ver van zijn kind te doen vervreemden. Nou, daar komt ie hoor. We hebben weer een hoop te vertellen, lees vooral mee.

Belle is nu 4,5. Voor een ieder die haar al een tijdje niet gezien of gesproken heeft, zal ik jullie kort wat specifieke kenmerken doen toekomen.
* Belle spreekt vrijwel perfect ABN, daar mag menig Facebookfanaat een voorbeeld aan geven. Zo nu en dan maakt ze een kleine misser (zo zei ze gisteren nog: 'Ik wil aannamelijk morgen met Liv spelen.' - Dat moet natuurlijk 'namelijk zijn' - of ze moet het aannemelijk vinden dat ze morgen met haar beste vriendin iets gaat doen), maar over het algemeen kunnen we stellen dat ze haar taal lekker beheerst.
* Belle is selectief eenk…

Ik lijk op Mascha Kroko

"Jij lijkt op Mascha Kroko." Dat werd mij vanmorgen vroeg in bed gezegd, toen Belle en ik samen een poging deden tot het opnemen van een filmpje, waarbij mijn ochtendhoofd & kapsel vol in beeld kwamen. Paniek natuurlijk. Who the hell is Macha Kroko? Is zij een rolmodel? Een influencer? Een goede moeder? Een prinses? Is ze mooi? Heeft zij status? Moet ik blij zijn met het vergelijk? Marscha schijnt een tekenfilmfiguur te zijn uit een van Belles favoriete series, Boss Baby (door Belle consequent Big Boss Baby genoemd). Ik googelen natuurlijk. En dat is dus heel lastig, want als Belle de naam van de tekenfilm al niet eens vlekkeloos uitspreekt, dan zal Mascha Kroko ook wel een variant zijn op iets. We stuitten op de moeder van Boss Baby. Een zuur ogende vrouw met rood haar en een knot op haar hoofd. "Is ze dit? Is dit Mascha?" Ik merkte aan de manier waarop ik het vroeg - licht hysterisch - dat het mij meer deed dan zou moeten. Met iemand vergeleken worden is …