Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit december, 2013 weergeven

It's the most wonderful time of the year...

Kerst. Ik vraag mij jaar in, jaar uit weer af waar we mee bezig zijn. Zoals we deze hysterie collectief staande houden (en er collectief een hekel aan hebben volgens mij), kunnen we het toch ook collectief opheffen? Gewoon bij Burgerlijk Besluit bepalen dat het gedaan is met de voorverpakte carpaccio, de roomboter kerstboompjes, de beenham culinair, de Aziatische gourmetschotels, de luxe noten-spijs-stol en de petit-fourtjes met geglazuurde kerstboom en Amanenen-marsepein-vulling. En bleef het daar maar bij. Nee, de commercie is momenteel zo doorgeslagen, dat je - als je daar een diepgewortelde behoefte aan hebt - je kont kunt afvegen met kersttoiletpapier, je hamster wortelkerstbomen kunt voeren en de hond een heus wilddiner met cranberry's kunt voorschotelen. Gekkenhuis.

Om aan de gekte mee te doen, moet je overigens een ver bovenmodaal inkomen hebben. Met een gemiddeld inkomen kom je al snel bedrogen uit bij de kassa: besparen zit er in deze weken niet in - tenzij je natuurlij…

Voorlichtingsavond 'bevallen in het ziekenhuis': epic!

Voorlichtingsavond 'Bevallen in het ziekenhuis': ooit geweest? Moet je doen. Ook als je niet zwanger bent. Gewoon aanhaken, desnoods met een kussen onder je shirt om niet al te veel op te vallen, en dan...genieten. Het is vermaak van het hoogste niveau. En ik kan het weten, want ik heb er sinds gisterenavond twee in mijn leven bezocht en kan spreken van een 100% tevredenheidsgarantie. Qua entertainment dan.

13 jaar geleden zat ik met Jeroen in het Hofpoort Ziekenhuis in Woerden voor zo'n voorlichting. Ik 23, Jeroen 24. Om ons heen zaten alleen maar mensen van minstens 35: ik voelde mij een extreme tienermoeder. Zo werd er ook naar mij gekeken. Ik keek terug, want er was veel te zien. Alle mannen zagen er hetzelfde uit: geruit overhemd ín de broek, glad leren riempje, pantalon of pantalonmodel jeans, Van Bommel cq Van Lier schoenen en een doodernstig gezicht. Allemaal IT-ers, geen twijfel over mogelijk. De vrouwen waren zwanger. Maar echt héél zwanger. Als in: 'ik adem …

Ik mis mezelf...

Ruim 32 weken nu. 'Het grote aftellen is begonnen', is een veelgehoorde oneliner. Nou geloof mij: dat aftellen deed ik al ten tijde van de bevruchting of misschien al wel daarvoor. Ik ben een slechte zwangere. Maar echt een heel slechte zwangere. Daar waar menig vrouw gaat stralen alsof ze net een paar uur in de styling en de maquillage heeft gezeten, voel ik me met de dag verder afdrijven van de vrouw die ik ooit was. En drijven kan ik, met al dat vet...

Oneliners, ik krijg ze te pas en te onpas en ook rustig door volstrekt onbekenden naar mijn hoofd geslingerd. 'Zo, laatste loodjes zeker?' Een pijnlijke constatering als je je bedenkt dat dat al werd geroepen zo rond zes maanden. 'Jeetje, weet je zeker dat het er geen twee zijn?' (En die tekst dateert al van rond de vierde maand.)

Mijn naam is iedereen inmiddels vergeten. Dikke, bolle: het volstaat allemaal tegenwoordig. Ongegeneerd staren mensen die ik nog nooit heb gezien of gesproken naar mijn buik. En ik w…