Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit maart, 2012 weergeven

Op zoek naar vriendinnen...

Het is niet niks, om uit je veilige wereldje ineens in een nieuwe gezinssamenstelling in een nieuwe woonomgeving te worden geplant. Je kunt er twee kanten mee uit, tenminste, zo hebben Floor en Wout de afgelopen maanden hier op Buitenborgh bewezen.

Wout heeft gekozen voor de virtuele optie. Die zoekt zijn heil in spelletjes en social media via iPad, iPod en iMac. En mocht dat allemaal verboden worden door zijn inconsequente moeder die ook eens een keer voor vijf minuten op haar pedagogische strepen staat in een bij voorbaat mislukte poging vierkante ogen te voorkomen, probeert hij de televisie om zijn vermaak in te vinden. En mocht ze dat dan weer doorhebben en beginnen te gillen over gezond, buitenlucht, vroeger en obesitas, gooit hij een hengel in de knoop (dus niet 'uit' wat je hoort te doen) of stapt hij op zijn fiets om even op en neer naar oma te scheuren en dan terug te komen met kauwgom - of niet terug te komen en daar te blijven tot ergens in de avond. Daar waar hij vr…

Overdosis impulsen op en om het schoolplein

Ik blijf het een veel te hysterische ervaring vinden; 's morgens vroeg de kinderen naar school brengen. De wirwar van volwassenen en kinderen op het schoolplein en in de straat voor de school met als dieptepunt de 9,7 levende zielen per m2 in het gebouw-voor de klaslokalen doet weinig goeds voor mijn ochtendhumeur. Het zijn veel te veel impulsen. Het liefst zou ik iedere dag bij terugkomst therapeutisch achter mijn computer kruipen, jullie deelgenoot van mijn ellende maken en helemaal leeglopen over wat ik NOU weer heb meegemaakt (niet veel, maar ik vind dat heel wat). Maar het drama wil; veel ouders lezen mee.

En dan schrijf ik hier dus onaardige dingen over iemand die dan ineens iemands nicht of halfzus blijkt te zijn - en een heel goed hart heeft. Verlies namelijk niet uit het oog dat we hier in een dorp leven en dat dan, ondanks dat het een 80% importdorp is, familie nooit verder dan een hand bij je vandaan is. Ik wil het woord inteelt niet gebruiken, maar aan de gezichten van…

Bericht vanuit het oorlogsgebied

Ruzie. Ik weet dat ik het als kind te over met mijn broer heb gemaakt, maar daarover wil ik alleen maar zeggen: kijk naar 'm! Ik kon écht niet anders!


Maar Floor en Wout...daar begrijp ik de ruzies totaal niet van. Twee leuke kinderen, maar waarom is het in dit geval leuk + leuk = pure horror?

Ze lijken elkaar bij vlagen te haten. Maar dan ook echt te haten. Ik weet dat het niet zo is en ik weet ook dat het later allemaal wel weer rechttrekt en ze waarschijnlijk later met hun gezinnen samen gaan skiën en kerst vieren, maar de intensiteit van hun clashes doet anders vermoeden.

Oorlogen ken ik alleen uit geschiedenisboeken, van het journaal of door opa's overlevering, maar dat wat hier thuis gaande is, kan zo in het rijtje der grote veldslagen. Soms heb ik ook het gevoel dat ik de buitenwereld op de hoogte moet brengen als een soort oorlogscorrespondent. Dat ik dan Youtube gebruik om jullie kleine updates te geven van de verbale bombardementen en de rake klappen die worden uitge…