Doorgaan naar hoofdcontent

"Jij bent echt ZO iPhoneverslaafd!!!"

"Jij bent echt ZO iPhoneverslaafd!!!"

Ik hoor het meer dan eens. Daarbij doet het mij enerzijds deugd dat 'tele' in mijn geval is gepersonaliseerd door 'i' (de toevallige passant c.q. toehoorder zou eens kunnen denken dat je met iets afschuwelijks als een knopjestelefoon, een BB of Samsung zou bellen - dat is toch hetzelfde als nowadays gezien worden in een NafNaf-trui), maar anderzijds overvalt mij ook steevast een slechtmoedergevoel. Goede moeders bellen namelijk alleen maar in de tijd dat de kinderen op school zitten danwel op bed liggen en goede moeders beschikken niet over een sociaal netwerk dat onderhouden dient te worden, laat staan dat ze werken. Goede moeders staan, in de ogen van kinderen dan, 24/7 in onbetaalde dienst van hun kroost. Lekker origamiën met gerecycled papier, kneuterige kinderboerderijen afzeulen en geiten aaien en doen alsof dat wat je in een nonstop ratel verteld wordt ook daadwerkelijk onder de categorie 'interessant' kan worden gerubriceerd.

Ik probeer de telefoon in bijzijn van de kinderen dus zo nu en dan met rust te laten, wat mij niet altijd even goed afgaat.  En dus komt de geirriteerde brul: "Jij bent echt ZO iPhoneverslaafd!!!" nog steeds regelmatig voorbij. Ik beaam het direct, al dan niet gevolgd door de opmerking: "Ik wacht op de tijd dat Apple met iMplantaat komt, zodat ik mijn telefoon voor altijd in mijn hand kan houden en nooit meer kwijt ben! Lekker de hele dag bellen en whatsappen!"
Maar tegenwoordig roep ik ook vaak: "JE BENT GEWOON JALOERS!" terug. En dat is ook echt zo. Vooral Wout is gewoon jaloers. Wout begeeft zich namelijk van Apple-device naar Apple-device naar tv (helaas nog niet van Apple). Direct bij binnenkomst uit school, scant hij het huis op de iPad, waar hij met een beetje geluk sneller bij is dan zijn zus. Dan klapt hij zijn rug in de typische ongeïnteresseerde-puberhouding op de bank (waarbij direct het plaid uit alle hoeken van de bank losschiet en de kussens op de grond vallen) en begint hij te spelen, chatten of te downloaden - ik heb geen idee. Als Floor dan in een onbewaakt ogenblik haar kleine handjes om de iPad geklemd krijgt, vliegt hij naar de iMac waar het proces zich herhaald tot ik zeg dat hij er weg moet omdat ik moet werken. Dat laatste is vaak een leugen, maar ze hebben er allebei zoveel begrip voor (ooit heb ik het beeld geschetst van eten uit de prullenbak en slapen in een kartonnen-doos-zonder-internetaansluiting als ze mij het werken onmogelijk zouden maken) dat ze maken dat ze wegkomen. En dan gaat Wout in negen van de tien gevallen in de televisiemodus, waarbij hij zich vergaapt aan The A-Team, achtervolgingen, vliegrampen, het jeugdjournaal of een programma over survival of een veilinghuis. (Dat laatste begrijpt overigens niemand, alleen Jeroen...) En in dat andere, ene, geval, pakt hij mijn iPhone om verveeld op te rommelen, tot ik gil dat kapotvallen op de plavuizen mijn leven volledig overhoop zou trekken en een nervous breakdown onafwendbaar zou maken. Vaak volgt dan weer: "JIJ BENT ECHT ZO iPHONE VERSLAAFD!!!!"

Maar om even een kleine situatieschets te geven van het nu: Wouter is bij mijn moeder en Floor zit op de bank, met de iPad. Ik zit dus achter de computer met de telefoon voor mijn neus, waarmee ik whatsapp. Communicatief multitasken voor gevorderden. Jip kwijnt weg in eenzaamheid en zoekt Floors aandacht door bij haar op schoot te klimmen en aan de iPad te likken. Echt: dat laatste lieg ik niet. Het moet wel een teken zijn. Floor: "Jip, ik heb net een heel grappig spelletje gedownload en dat ben ik nu aan het spelen. Dus je als even niet bovenop mij wil gaan zitten en aan de iPad wil likken, want anders ben ik heel snel af."

Het moet allemaal niet gekker worden.

Ik weet het; ik kan een verbod instellen of een tijdslimiet. Een typisch advies van iemand zonder kinderen of iemand die wel over het gen discipline beschikt. Maar ik heb geen zin om hier de hele dag met schema's rond te lopen en de tijd in de gaten te houden. Daar heb ik het veel te druk voor met werken, bellen en Facebooken. En vaak is het ook wel even handig dat Apple babysit. Zo nu en dan schop ik ze naar buiten en verbied ik wel alle schermen. Dan moeten ze van mij steppen of naar de speeltuin of vissen. Helaas regent het in Nederland nog wel eens en dan heb ik ze liever achter de schermen dan nat, koud en onder de modder weer thuis. Ach, ze spelen voldoende. Op school, na school, Floor knutselt zich bij vlagen een slag in de rondte en Wout sport vier keer in de week. En als de zomer zich weer aandient, zal het ook wel totaal anders worden.

Maar nu, zo in de winter en 'helemaal niets te doen', voel ik me toch soms slecht. Apple is mijn babysitter. En mijn kinderen zijn al net zo communicatie/apple-verslaafd als ik...  
 

Reacties

  1. Die veilingprogramma's zijn leerzaam en interessant!

    Als ik later groot ben, begin ik ook een veilinghuis...

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Goh.....mooi en leuk verhaal. Echter niet herkenbaar!!

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Bericht vanuit het oorlogsgebied

Ruzie. Ik weet dat ik het als kind te over met mijn broer heb gemaakt, maar daarover wil ik alleen maar zeggen: kijk naar 'm! Ik kon écht niet anders!


Maar Floor en Wout...daar begrijp ik de ruzies totaal niet van. Twee leuke kinderen, maar waarom is het in dit geval leuk + leuk = pure horror?

Ze lijken elkaar bij vlagen te haten. Maar dan ook echt te haten. Ik weet dat het niet zo is en ik weet ook dat het later allemaal wel weer rechttrekt en ze waarschijnlijk later met hun gezinnen samen gaan skiën en kerst vieren, maar de intensiteit van hun clashes doet anders vermoeden.

Oorlogen ken ik alleen uit geschiedenisboeken, van het journaal of door opa's overlevering, maar dat wat hier thuis gaande is, kan zo in het rijtje der grote veldslagen. Soms heb ik ook het gevoel dat ik de buitenwereld op de hoogte moet brengen als een soort oorlogscorrespondent. Dat ik dan Youtube gebruik om jullie kleine updates te geven van de verbale bombardementen en de rake klappen die worden uitge…

Zoveel bloed; het begin van de Tour de France begint in Waverveen afschuwelijk

Ja mensen, gisteren is de Tour weer van start gegaan en dat is voor talloze Nederlanders toch vooral inherent aan het feit dat er ergens in Waverveen weer nieuwe Belle-updates worden geproduceerd om Taco - die in Frankrijk ziel, zaligheid en familieleven geeft voor Studio Sport - niet te ver van zijn kind te doen vervreemden. Nou, daar komt ie hoor. We hebben weer een hoop te vertellen, lees vooral mee.

Belle is nu 4,5. Voor een ieder die haar al een tijdje niet gezien of gesproken heeft, zal ik jullie kort wat specifieke kenmerken doen toekomen.
* Belle spreekt vrijwel perfect ABN, daar mag menig Facebookfanaat een voorbeeld aan geven. Zo nu en dan maakt ze een kleine misser (zo zei ze gisteren nog: 'Ik wil aannamelijk morgen met Liv spelen.' - Dat moet natuurlijk 'namelijk zijn' - of ze moet het aannemelijk vinden dat ze morgen met haar beste vriendin iets gaat doen), maar over het algemeen kunnen we stellen dat ze haar taal lekker beheerst.
* Belle is selectief eenk…

Ik lijk op Mascha Kroko

"Jij lijkt op Mascha Kroko." Dat werd mij vanmorgen vroeg in bed gezegd, toen Belle en ik samen een poging deden tot het opnemen van een filmpje, waarbij mijn ochtendhoofd & kapsel vol in beeld kwamen. Paniek natuurlijk. Who the hell is Macha Kroko? Is zij een rolmodel? Een influencer? Een goede moeder? Een prinses? Is ze mooi? Heeft zij status? Moet ik blij zijn met het vergelijk? Marscha schijnt een tekenfilmfiguur te zijn uit een van Belles favoriete series, Boss Baby (door Belle consequent Big Boss Baby genoemd). Ik googelen natuurlijk. En dat is dus heel lastig, want als Belle de naam van de tekenfilm al niet eens vlekkeloos uitspreekt, dan zal Mascha Kroko ook wel een variant zijn op iets. We stuitten op de moeder van Boss Baby. Een zuur ogende vrouw met rood haar en een knot op haar hoofd. "Is ze dit? Is dit Mascha?" Ik merkte aan de manier waarop ik het vroeg - licht hysterisch - dat het mij meer deed dan zou moeten. Met iemand vergeleken worden is …