Doorgaan naar hoofdcontent

Berichten

Berichten uit januari, 2012 weergeven

Hoe Hero ons een dag volledig van de kaart bracht...

Vandaag leek een zwarte dag in de geschiedenis van mijn kinderen te worden.

Vanmorgen was het hok van hamster Hero leeg. Maar echt ontzettend leeg. Zo leeg dat je wist: 'Die Hero, die heeft het hamsterhazenpad gekozen en die komt misschien wel nooit meer terug....'. En nu denk je misschien: ach, dan trek je die kolerehamster toch ergens achter een kast vandaan... Mooi niet. Ik heb het hele huis na de ontdekking (toen ik terugkwam van het naar school brengen van de kinderen) overhoop getrokken. Kasten van de muur, plinten onder de keuken vandaan en banken binnenstebuiten gekeerd. Niets van onze kleine dikke vreetmachine te zien. Langzaam maar zeker raakte ik in paniek. Je bedenkt scenario's, en in dit geval een dozijn van de worst case soort. Opgegeten door Jip was de ergste.

De enige manier 'uit huis' voor Hero leek in de schooltas van de kinderen. Wout had het eerste uur gym in de Boei en zo zag ik Hero al on the loose in het Dorpshuis. Of via de tas van Floor. L…

Over Blackberry's, karten en Scandinatië...

Ga ik weer... #moederdrama

Ik kan 'm nog voelen, dat spekkige roze lijfje met die dikke oogjes. 49 centimeter, wat was het een popje. En dat is hij nu nog...als hij slaapt...

Wout gaat mij veel te hard.

"Als ik jarig ben, dan wil ik een Blackberry. Ik wil geen iPod meer, ik heb al een iPad, dus wil ik een Blackberry. De telefoon waar ik nu mee bel is net een koelkast. Duss....ga maar kopen mamaatje!"

Ik zou graag een waslijst met andere opties mailen, maar ik weet niet. Playmobil heeft hij in overvloed en als we daarvan de kosten afzetten tegen het aantal speeluren, dan heeft het ons en opa's en oma's al snel zo'n 15 euro per 10 minuten spelen gekost. (Zo'n berekening kan ook erg in je voordeel werken om goed te praten waarom je toch die laarzen van een slordige 300 euro gaat kopen. Gewoon uitrekenen hoe vaak je ze aan zult hebben - dit ruim nemen - en de dagen (nog liever, uren) delen door 300. Gaan we dan nog moeilijk doen over die paar cent?)

Lego? Noo…

"Jij bent echt ZO iPhoneverslaafd!!!"

"Jij bent echt ZO iPhoneverslaafd!!!"

Ik hoor het meer dan eens. Daarbij doet het mij enerzijds deugd dat 'tele' in mijn geval is gepersonaliseerd door 'i' (de toevallige passant c.q. toehoorder zou eens kunnen denken dat je met iets afschuwelijks als een knopjestelefoon, een BB of Samsung zou bellen - dat is toch hetzelfde als nowadays gezien worden in een NafNaf-trui), maar anderzijds overvalt mij ook steevast een slechtmoedergevoel. Goede moeders bellen namelijk alleen maar in de tijd dat de kinderen op school zitten danwel op bed liggen en goede moeders beschikken niet over een sociaal netwerk dat onderhouden dient te worden, laat staan dat ze werken. Goede moeders staan, in de ogen van kinderen dan, 24/7 in onbetaalde dienst van hun kroost. Lekker origamiën met gerecycled papier, kneuterige kinderboerderijen afzeulen en geiten aaien en doen alsof dat wat je in een nonstop ratel verteld wordt ook daadwerkelijk onder de categorie 'interessant' kan …

Lekker ruziemaken, omdat het kan

Co-ouderschap heeft voordelen. Echt. Het is meer dan heerlijk om zo nu en dan even zonder de kinderen te zijn en dan eigenlijk vooral zonder hun voortdurende geruzie. Want FUCK wat maken deze twee kinderen een ruzie om NIETS.

Te weten dat ze in de beste handen mogelijk zijn (de handen van de andere ouder) stelt gerust. Uiteraard een prima voorbeeld van Always look on the bright side of life, want bottom line is het natuurlijk dikke kut dat je 50% van je kinderen mist. Het heeft echter geen enkele zin je er in te verliezen. Het is zoals het is, je kunt maar beter proberen van je rust genieten. Schuldig voelen doe je je toch wel.

Vanmorgen kwam Jeroen ze brengen. Van een warm onthaal (armpjes wijd gespreid, kusjes in je nek) was geen sprake. Nou had ik ze gisteren ook nog gezien, maar dat is er eigenlijk zelden. Wouter heeft Rotterdamse genen, wat voor een geweldig soort humor zorgt,  maar wat ook de beleefdheid van een nijlpaard met zich meebrengt. Een incidenteel 'hoi' (geen oo…