dinsdag 18 oktober 2011

Vette shit in de Mac

Zaterdagavond was ik met mijn Best Gay Friend Forever Herman Roggeveen in de McDonalds. We hadden na het concert van Feist een onmetelijke trek in een McFlurry, dus zo kwam het dat we rond een uur of elf 's avonds, alvorens we de Montmartre in zouden gaan, tegoed deden aan een ijzige caloriebom vol caramelsaus en chocola. We vingen daar een gesprek op dat ik jullie niet wil onthouden.

Picture this:

Aan een tafeltje schuin naast ons zaten twee meisjes. Allebei van een jaar of puberaal, de een van Nederlandse komaf, de ander met een tintje. Kledingstijl ordinair, haar vol weaves (donker) en de ander vol blondeer - beiden veel bloot. Ik keek recht in het gezicht van het getinte exemplaar, de blonde zat met haar rug naar mij toe. Het donkere meisje wees op een glimmend iets op haar borstkas.

"Vind je het mooi? Zit ie niet te hoog?"
De blonde schudde haar hoofd.
"Nee ssseker niet."
"Waaaaaat? Sseeg jij nou ssseker niet? Tssss! Ben je Columbiaans ofsso?"
De blonde begon keihard te lachen.
"Doe ik het weer? Mijn moeder zei het laatst ook al. Ik heb het zelf niet eens door weet je."
Er werd nog wat nagegrinnikt, waarna weer over werd gegaan tot het echte vraagstuk van die dag: zat de borstkaspiercing (geloof mij, die bestaan) op de juiste plek.
"Hij is wel mooi hè? Maar als ik er op druk, komt er allemaal pus uit jongen, sssmerig!"
Mijn McFlurry werd ineens een stuk minder aantrekkelijk en de overdadige caramelsaus kreeg een hele andere bijsmaak. Lang tijd om daarover na te denken had ik niet, het gesprek ging verder - dit keer een paar octaven hoger en een stuk harder.
"MAAR HEY, WAT DENK JE? IK HEB EEN JONGEN LEREN KENNEN, HOE DENK JE DAT HIJ HEET?"
De blonde haalde haar schouder op en ook ik had geen idee. Jochem-Jan had me aardig gek geleken. Of Kees.
"ALYSSIO!!!!"
De blonde reageerde amper en ook ik volgde de opwinding niet.
Het donkere meisje pakte haar telefoon, rommelde er wat mee, pakte haar schreeuwvolume weer op en ging verder.
"JA, MAAR WEET JE NOG HOE DAT MEISJE HEET DAT IK OP VAKANTIE BEN TEGENGEKOMEN????"
"Nee?"
De telefoon wordt pontificaal onder haar neus gedrukt.
"ALLYSIA!!!! VET TOEVALLIG MAN!"
Er werd instemmend geknikt. Maar het verhaal bleek een ander hoogtepunt te kennen.
"EN JE KENT MIJN NEEF TOCH? DIE KENT EEN JONGEN EEN DIE HEET ALLYSIO EN DIE ZIJN ZUS HEET ALLYSIA!"
De blonde slaakte een "Tsssss"
Het donkere meisje rolde met haar ogen, borg haar telefoon op en zuchtte: "HOE KUN JE VAN DIE VETLELIJKE NAMEN VERZINNEN MAN!"

Ik had geen flauw idee. Ze stond op, trok het veel te strakke truitje over haar veel te dikke toges en verliet samen met haar vriendin de McDonalds. Herman en ik hadden haar voor geen goud willen missen. 

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen