donderdag 27 oktober 2011

Roken in MacDonalds


Het mag gezegd worden - voor zover ik dat de afgelopen jaren niet al vaak genoeg heb gedaan op mijn weblog - Wouter is een leuk ventje. Een heel leuk ventje. Dat houdt echter niet in dat het koek en ei is tussen ons. Integendeel. Wout en ik knallen regelmatig harder dan een middelgrote loods illegaal vuurwerk kan doen.


Sinds een paar jaar heeft hij door dat ik redelijk makkelijk op de kast te krijgen ben. Nou is dat geen ontdekking die respect verdient, dat hoor je eerder te krijgen als je deze eigenschap van mij mist. Wout doet er echter ook iets mee, wat niet zelden voor dodelijk vermoeiende scenes zorgt.

Gisteren zat ik met Wout en Sten in de auto.We reen langs een politiefuik, waar al Wouts alarmbellen weer van uit sloegen. En kort na de reeks standaard vragen op zo'n moment (waar denk je dat dat voor is?, is er iemand dood?, zou er een ernstig ongeluk gebeurd zijn?) keerde hij zich tegen mij. Er volgde een gesprek dat ik jullie niet wil onthouden. Dood er je een saai moment op deze donderdag mee, zou ik zeggen.

W: "Kom je mooi weg hè mam, met je telefoon."
H: "Hoezo? Ik zit toch niet te bellen???"
W: "Nee, nu eens een keertje niet. Maar de telefoon ligt al wel weer klaar op je schoot om te sms'en..."
H: "HELEMAAL NIET!"
Wout trekt een geamuseerd hoofd naar Sten en start zijn maak-je-moeder-ongelukkig-sessie:
W: "Jaha Sten, wist je dat mijn moeder verslaafd is? Echt heel erg... Aan haar telefoon. Ze kan echt geen dag zonder. Geen minuut zelfs. Het liefst laat ze de telefoon aan haar hand vastmaken..." (wat overigens echt waar is, opm red)
Sten kijkt mij aan en ik voel me afschuwelijk. Een verslaafde moeder. Dit moet ik rechtbreien.
H: "Oke, ik geef toe dat ik verslaafd ben aan mijn telefoon. Maar liever dat, dan aan roken, toch? Dan zou ik nu de hele auto blauw hebben gezet."
W: "Dat zou je ECHT niet hebben gedaan! Ik heb astma!"
H: "Nou, ECHT WEL! Dat interesseerde vroeger helemaal niemand wat. Ook al had je net nieuw getransplanteerde longen. Mijn vader en moeder rookten altijd in de auto! En in restaurants was het ook doodnormaal.  Kun je je daar iets bij voorstellen? Dat je in de MacDonalds zit, aan je Happy Meal en dat het tafeltje naast je al klaar is en er vier man tegelijk een sigaret opsteekt?"
Ik hoopte met deze dramatische en volledig onverantwoorde setting duidelijk te maken dat het incidentele sms'en in de auto onder de streep helemaal zo ernstig niet is.
Wout wist de aandacht moeiteloos af te leiden en het gesprek een andere zo mogelijk nog irritantere boeg te gooien.
W: "Ik zie zo vaak iemand roken in de MacDonalds."
H: "Dat denk ik niet. In de MacDonalds mag je niet roken."
W: "Nee, maar het gebeurt wel."
H: "Niet."
W: "Wel. Ik heb het toch gezien?"
Sten volgde deze wellusnietus met volle aandacht.
H: "Wouter, je MAG in de MacDonalds niet roken, en als je dat wel doet, dan krijgt Mac Donalds een onwijs hoge boete."
W: "En toch heb ik het gezien."
Aan zijn stem hoor ik dat het inmiddels echt voor 100% een geval 'etteren' is, maar ik kan het onderscheid in de praktijk niet meer maken. Ik word furieus om het feit dat ik mijn gelijk niet krijg. Als een klein kind vervolg ik onze discussie, die voor Wout een torenhoge amusementswaarde begint te krijgen.
H: "Wout, je MAG in de MacDonalds niet roken. En het gebeurt ook niet stiekem. Weet je wat we afspreken, als jij mij binnen een jaar iemand aan kunt wijzen die aan een tafeltje na zijn hamburger rustig gaat zitten roken, dan krijg je van mij tienduizend euro."
Met dat ik de woorden uitspreek, heb ik er spijt van. Wout maakt een juichend gebaar naar Sten en ik zie de twee mannetjes mijn duizenden euro's in gedachten al uitgeven. Ik onderbreek de euforie.
H: "Maar...dan spreken we af dat als er niemand binnen een jaar zit te roken in de MacDonalds IK tienduizend euro van jou krijg."
Wout slaakt een verontwaardigde zucht.
W: "Ja, jeeeeeeeetje..."
En dan krijgt hij een ingeving.
W: "Dan bel ik Elmer wel even."
S: "Wie is Elmer?"
W: "Dat is mijn oom."
S: "En wat doet die dan?"
W: "JA, ROKEN!"
Mijn irritatie bereikt een hoogtepunt. Nog vals spelen ook.
H: "Nee, het moet iemand zijn die we nog nooit hebben gezien."
We vallen allemaal even stil.

W: "En toch heb ik echt iemand zien roken in de Mac Donalds."
H: "Dat KAN niet."
S: "Ik heb nog nooit iemand zien roken in de Mac Donalds."
H: "Nee, want dat mag ook niet."
S: "Volgens mij ook niet."
H: "Hier, hoor je dat? Sten heeft tenminste verstand."
Een luid geproest komt van de achterbank. En daarmee eindigt het gesprek.
Mijn hartslag is ernstig verhoogd, mijn humeur gedaald en de relatie met mijn zoon tijdelijk verschrikkelijk verslechterd.
Maar OCH, OCH, OCH...wat is ie leuk!

6 opmerkingen:

  1. Allereerst: geweldig dat je weer in de lucht bent, ik heb je direct bij m'n "topfavorieten" gezet en ben BLIJ!!! Daarnaast wil ik je graag ZIEN..

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hey lieve nicht! Welke dagen kun je? Want ik wil jou ook ZIEN! Kom je een avond een wijntje bij mij doen? X

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Jeah!!! Weer een blog!!
    Ziet er goed uit!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Is goed! Mail me even je nieuwe mailadres?

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Geen nieuw mailadres! info @ dewaardteksten . nl

    BeantwoordenVerwijderen
  6. hoi,mijn reactie van laatst lukte niet, laat me nu door elmer het een en ander uitleggen hoeb het precies moet.

    BeantwoordenVerwijderen