Doorgaan naar hoofdcontent

dewaard.web-log gaat verder als hestekst.blogspot

Alles heeft z'n grenzen, laat dat bij deze duidelijk zijn. Dat web-log een maand geleden zonder enige vorm van aan de gruwelijke waarheid grenzende aankondiging alle weblogs offline trok en ons bloggers in een vage sfeer van 'binnenkort meer' en 'we doen ons stinkende best' probeerde zoet te houden, heb ik even getrokken. Ik wil een op de helling verkerende organisatie echt wel even het voordeel van de twijfel geven. Het kan misgaan, overal. Ik bedoel: brand - dat kan overal uitbreken. Of je zal maar met je kantoortje gevestigd zijn geweest in het WTC ten tijde van 9/11. Dan ben je echt niet de week erna weer back in business. Nee, ik heb begrip voor bedrijfsproblematiek.
Maar kom op zeg. We vliegen naar de maan en we transplanteren een varkenshart in een aan aortavervetting lijdende giraf. We bedenken iets prachtigs als de iPhone of eigenlijk alles van Apple.  Kunnen we dan niet alles op alles zetten om binnen een paar dagen iedere met liefde getikte web-logletter weer terug te geven aan de rechtmatige eigenaar?

Ruim 1000 logs onder naam van dewaard.web-log.nl heb ik ze in bruikleen gegeven. Talloze pageviews heb ik ze rijker gemaakt. En dan ineens is alles weg. Het complete leven van mijn kinderen online gedocumenteerd 'want dat is zo veilig'. Nou, ik twijfel daar inmiddels aan, ondanks de belofte dat alles bewaard is gebleven.

Ik heb lang genoeg gewacht. Ik en web-log zijn uit elkaar. Ik heb er een handje van, de laatste tijd. Wat dat betreft is hun timing voor het grootste schandaal uit de bloggeschiedenis dan wel weer fraai te noemen, want misschien is verder bloggen onder 'dewaard' wel niet meer zo toepasselijk. Mijn archief blijft daar - als het ooit terugkomt - en hier schrijf ik de nieuwe geschiedenis.

Als #hestekst ga ik verder. Een beetje gezocht misschien, dat geef ik direct toe, maar met de achternaam van mijn vader (Zitvast) moet je gewoonweg niet teveel willen. Even dacht ik nog aan van H tot Z-teksten, maar dat vond ik visueel weer niet helemaal je van het. #hestekst dus.


Ik moet er nog even aan wennen, aan deze nieuwe locatie bij blogspot. Net als in mijn nieuwe huis in Vinkeveen moet ik even mijn draai vinden. Het voelt nog niet eigen, en het liefst ga ik gillend terug naar web-log, maar ik weet dat dit beter is. Zoals gezegd: alles heeft zijn grenzen.

Met ingang van nu dus weer volop nieuws van mij, waarbij het woord nieuws inhoudelijk niet al te zwaar genomen moet worden. Ach, jullie weten hoe het werkt.  Deze kleine inleiding diende ter opwarming. Zo direct vol spanning jullie bedjes in, omdat er morgen mogelijk een verse log aankomt. Het moeten voor jullie ook moeilijke tijden zijn geweest, zo zonder input mijnerzijds.

Dank voor jullie geduld. We gaan er een mooie nieuwe tijd van maken.

Reacties

  1. Ik vind het nogal wat. Moet zeggen dat ik aan het einde van de tekst me al thuis voelde in deze roze omgeving. Ligt misschien aan mijn geaardheid

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb 'm al weer aangepast, maar roze blijft een dingetje. Spannend hè? Daar gaan we weer. Lekker bloggen.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Maar hoe vind ik nu je archief?
    http://www.weblog.nl/

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Het archief werkt nog niet, vandaar dat ik ben overgestapt. Verwacht het ooit weer online.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. @herman Roggeveen:Moet zeggen dat ik aan het einde van de tekst me al thuis voelde in deze roze omgeving. Ligt misschien aan mijn geaardheid

    Vraag: Heb je ook roze ondergoed dan Herman?

    BeantwoordenVerwijderen


  6. My web site atv quad marrakech inc West haven (http://gribo4Ek.info)

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Knallende ruzie; Wout & Belle tegen Floor

Ik zit nog wat amechtig bij te komen van een kleinhuiselijke oorlog, want het is vanavond volledig uit de hand geëscaleerd in Waverveen. Floor is woedend met haar bord van tafel gelopen en heeft de rest van de maaltijd in haar eentje op haar kamer genuttigd.

Het zat zo:

Wouter heeft een speelgoedgeweer. Wouter ja, 16 jaar, speelgoedgeweer. Dat ding ligt al jaren en jaren op zijn kamer en eens in de zoveel tijd wordt het tevoorschijn gehaald en zorgt het, om het voorzichtig uit te drukken, voor de nodige tumult. Het eindigt eigenlijk in 100% van de gevallen in knallende ruzie, dan wel janken. Hij schiet er kleine plastic balletjes mee door de kamer die niet alleen superirritant zijn al je er met je blote voeten op gaat staan, maar ook verrekte pijn doen als je ze tegen je aan krijgt. En uiteraard schiet hij raak. Op mij. Op Floor.

Terwijl ik beneden stond te koken, brak boven de hel los. Ik had geen idee wat er aan de hand was, maar dit gebeurt vaak met kinderen, als je staat te koken.…

Wouter heeft z'n diploma - hale-fucking-lujah!

Het zou een dagelijkse update worden en zie mij na vier dagen al verzaken. Mea culpa.
Het was overmacht, mensen, overmacht. Als (tijdelijk) alleenstaande, fulltime werkende moeder heb je het nou eenmaal niet makkelijk. Ik had het overdag te druk met afspraken, interviewen en schrijven en 's avonds hadden we de diploma-uitreiking van Wouter. Goed, dat moest natuurlijk na afloop nog worden gevierd met een fles champagne, waardoor ik uiteindelijk ergens na middernacht ietwat instabiel mijn bed in klapte.

De diploma-uitreiking.
Wie het een beetje heeft gevolgd, weet dat wij met Wouter niet bepaald het allermakkelijkste traject hebben doorlopen de afgelopen vier jaar. Wouter is namelijk een extreem luie, ongeïnspireerde hond als het aankomt op school - mooier kunnen we het niet maken.
In volgorde van belangrijkheid staan bij onze kleine man op één zijn vrienden, op twee ook zijn vrienden. Dan op de derde plek 'wat eten we vandaag'. Op de vierde en vijfde plek ook. Daarna komt …

Event of the year: Update uit Waverveen

Het is een spannende dag vandaag mensen, hier is door een talrijk nationaal en internationaal publiek weer een jaar lang naar uitgekeken.


De Tour de France start! 
Maar dat feit is slechts de aanleiding en een kleine bijzaak in het licht van een veel groter event:

De Update vanuit Waverveen! 
Jaja, we gaan weer beginnen. Vriendin, kind en stiefkinderen zijn weer even voor een kleine maand op een tweede plaats gezet, Taco staat volledig in dienst van NOS Studio Sport. En om te zorgen dat hij geen niet te overbruggen hiaat in zijn herinnering aan het thuisfront krijgt, zorg ik hier voor de komende weken weer dagelijks voor een überinteressant verslag. Meelezen mag uiteraard, maar lieve Taco: het is natuurlijk in beginsel voor jou. Daar gaan we...

Alvorens aan zaterdag te beginnen, wil ik nog even teruggrijpen op vrijdagavond. Zoals iedereen weet ben ik nooit een groot sportvrouw geweest. Ik vind iedere balsport een misdaad tegen de mensheid en aan lichamelijke inspanning heb ik …